Verschillen Panama en Costa Rica

Hoi,

Wij zijn weer terug van een prachtige reis door Costa Rica en Panama. Naar Costa Rica waren we 3x eerder geweest, Panama kenden we alleen vanuit het vliegtuig door de overstap. Dit keer wilden we een reis door beide landen combineren. Over Panama hoorden/lazen we verschillende verhalen; minder toeristisch dan Costa Rica, goedkoper, meer Amerikanen, minstens zo mooie natuur als Costa Rica. Omdat we er vooraf niet echt wijs uit konden worden, besloten we om het maar gewoon net als onze voorgaande reis aan te pakken: auto huren, tickets bestellen en een hotel voor de eerste nachten boeken. Een plannetje maken van de te bezoeken parken in een logische route. En dan zien we wel.... Wij kozen voor één strandbestemming (San Blas, geen Bocas del Toro of Isla Coiba) en verschillende nationale parken verspreid over het land ten westen van Panama City.

Verschillen
Nu kan ik uit ervaring spreken en die ervaring heeft geleerd dat dit in Panama niet zo goed werkt als in Costa Rica. Er zijn een paar plaatsen waar (veel!) toerisme is, maar daarbuiten is ook echt helemaal niets. Je kunt zomaar 100 kilometer rijden zonder een hotel tegen te komen. Of een restaurant dat er uitziet alsof je er redelijk tot goed kan eten. En waar in Costa Rica vooral in de buurt van de nationale parken volop cabinas of hotels te vinden zijn (denk aan Tortuguero, Manuel Antonio, Monteverde), is dit in Panama juist niet het geval. Sterker nog, sommige nationale parken zijn helemaal niet toegankelijk en voor ons was er één zelfs onvindbaar! In Panama zie je nauwelijks meer regenwoud als je de doorgaande weg volgt, wij hebben tussen David en Panama (400 km) misschien 30 kilometer door een bos gereden, verder zagen we vooral landbouw en gekapt land. Vergelijk dit eens met Braullio Carillo of de prachtige uitzichten vanaf de Internamericana en de nieuwe Caldera... Het laatste opvallende verschil zat voor ons in de mensen. In Costa Rica is/lijkt iedere Tico altijd vriendelijk, je wordt geholpen onderweg, men steekt een hand op als je elkaar passeert op een hobbelweg, zelfs al spreekt men geen engels dan nog proberen ze je alles te laten begrijpen. De gemiddelde Panamees maakte op ons helaas een hele andere indruk, zeg maar het tegenovergestelde.

Voor wie geínteresseerd is in de verschillende locaties die wij hebben bezocht een overzicht:
Wij zijn eerst naar San Blas (Yandup Island) geweest, wat werkelijk fantastisch was! Echt een droomeilandje waar de lodge op ligt (11 huisjes op palen) en waar de verzorging perfect wordt geregeld door de Kuna indianen. De tours bestaan uit natuurtochten en snorkelen bij een nog veel mooier tropisch eilandje, helemaal geweldig! Je kunt hier alleen met een vliegtuigje komen dus nee, toeristisch is het hier (nog) niet.

Vervolgens hebben we in Panama een auto gehuurd en zijn we naar Gamboa (niet het veel te dure resort, maar een erg duur B& gereden. Hier is de beste plaats om vogels te spotten in NP Soberania. Wel erg mooi daar, maar geen bijzondere vogel gezien. Wel veel apen en ongelooflijk veel Morpho vlinders dus meer dan de moeite waard om hier te wandelen. Verder hebben we de Miraflores sluizen van het Panama kanaal bezocht onder het mom van 'als je er toch bent...'. Het bezoek aan dit supertoeristische plekje is wel de moeite waard, je krijgt niet alleen heel veel informatie over het kanaal maar ook over de kanaalzone, het regenwoud en er is een prachtige natuurtentoonstelling over alles wat er in dit gebied leeft.

Via El Valle de Anton (supertoeristisch) naar El Copé gereden, oftewel nationaal Park Omar Torrijos. Hier is geen toerisme, gewoon helemaal niets. Via via hadden we vooraf de gegevens van een Cabina gekregen en dit was echt het allerslechtste bed waar we ooit in hebben geslagen gecombineerd met sanitair dat je nergens meer ziet. Het kostte dan ook bijna niets, maar hier gingen we niet langer dan één nacht blijven. Het park was groots, indrukwekkend, maar ook erg ontoegankelijk (alleen met 4wd) en er komen nog geen 25 bezoekers per maand. Het ligt bovenin de bergen en helaas was mijn conditie niet zo goed als gewenst als je hier een flinke wandeling (lees: klim) wilt maken.

Op zoek naar bijzondere natuurparken aan de oostkant van schiereiland Azuero kwamen we terecht in Chitre (verschrikkelijke stad!) en gelukkig daarna het dorpje Los Santos. De oostkant van Azuero staat bekend om de cultuur van de bewoners (hebben wij niet echt kunnen ontdekken... ze lopen er allemaal chagrijnig en in westerse kleding bij) en de natuur die bijzonder is doordat al het woud is gekapt. Een nationaal park met een soort woestijn konden we niet vinden en de vogelspotplaatsen waren onbereikbaar, ondanks dat we meerdere locals om uitleg hebben gevraagd en alle afslagen van de doorgaande weg zijn ingereden. Jammer!

Op internet had ik Tanager Tourism ontdekt, deze Nederlandse organisatie heeft een hotel aan de westkant van Azuero en dat gebied klonk een stuk minder toeristisch in de gids. Ook ligt hier Cerra Hoya nationaal park, daar wilden we ook wel naartoe (maar lastig bereikbaar volgens gidsen). Het hotel (http://www.hotelheliconiapanama.com/) was fantastisch, net nieuw en bij het herbebossingsproject van de Nederlanders. Wij hebben hier erg genoten. Cerra Hoya hebben we nooit bereikt, wel een regenwoud aan de rand ervan. Verder zijn de uitzichten langs de goede weg richting het zuiden fantastisch en hebben we een leuk weggetje langs het strand gereden.

Na 2 nachten gingen we verder naar het dorpje Volcan om NP La Amistad te bezoeken. Hier was het koud (zoals vaak in een nevelwoud) maar het park was erg mooi. Ook hier heb je een flinke auto nodig om het rangerstation te bereiken en ook hier was in de afgelopen maand nog geen pagina van het registratieboek gevuld. Geen andere gasten, dus we hadden weer een prachtig nationaal park voor onszelf. Er waren slechts 3 routes waarvan we er één hebben gewandeld. Verder hebben we hier bij een prachtig brede rivier (zonder veel water) gepicknickt en wat rondgereden. Hier is het wel toeristisch! Vanuit Volcan hebben we een prachtige route gereden van Chriqui naar Chiriqui Grande, dus van pacifische naar caribische kust en weer terug. Deze route is prachtig, het landschap verandert regelmatig en vooral hoog in de bergen is het overal groen.

We zijn uiteindelijk naar Boca Chica doorgereden voor de volgende 2 nachten. Langs dit deel van de pacifische kust zijn vooral dure, amerikaanse lodges te vinden. Wij hebben 2 nachten doorgebracht bij Gone fishing en dat was helemaal prima. Geen andere toeristen dus we hadden zowel het zwembad als het restaurant en de bar voor onszelf. De medewerkers zorgden goed voor ons, alleen de eigenaar was erg raar. Vanuit hier was het 5 minuten varen naar Isla Boca Brava voor een leuke wandeling naar een prachtig verlaten strandje, heerlijke besteding van de dag!

Voor wie overweegt om Panama en Costa Rica te combineren adviseer ik eigenlijk alleen San Blas, de nationale parken zijn prachtig maar lijken redelijk veel op die in Costa Rica en zijn daar veel beter te bereiken. Wil je nog iets van het binnenland zien dan is een rit naar Hotel Heliconia in Marito de moeite waard, je krijgt dan een redelijk beeld over het binnenland, ziet een bijzonder plekje waar de o zo nodige herbebossing wordt gestart en van hieruit kun je ook nog naar Isla Coiba mocht je nog een duik/snorkel bestemming willen bezoeken. Daarbij is Loes, de eigenaresse van het hotel, een ontzettend leuk mens die veel weet over het gebied en de lokale levenswijze van de Panamezen.

Groetjes,
José